Belçika’da ibret müzesi :
“Blegny-Mine” Belçika'da yaşayan Türklerin
tarihine, bu ülkeye geliş neden ve koşullarına bir göz atmak
isteyenler, hareket noktasında maden ocakları ve kömür işçileri
olduğunu hemen görürler. Bugün Belçika'da yaşayan binlerce Türk asıllı
insan, maden işçisi çocuğı veya torunu… Ocaklar kapandı, o günler, o
zor koşullar unutuldu. Elimizde kalan birkaç siyah-beyaz fotoğrafa
baktı-ğımızda gözlerimize inanamıyoruz. Bazıları, "O günler çok zordu,
unu-tulsun daha iyi" diyorlar. O zor günlere ilk adımları atanların bir
kısmı öldü. Maden ocakları devrinin
unu-tulmaması gerektiğini düşünenler; oralarda verilen emeklere ve
şehitlere saygı duyanlar; babalarının, dedelerinin hangi yollardan
geçerek bugünkü yaşamı hazırladıkları hakkında kendilerini
sorgulayanlar için kaçırılmaması gereken bir fırsat var. Ocaklar
ka-pandı ama tek bir tanesine hâlâ in-mek ve o zamanların gerçeklerini
görmek mümkün… Liege'e bağlı Blegny'de kömür ocağı bir müze olarak açık
kalıyor. Blegny'deki Türkler "Anadolu"
dergisini bölgeye davet edip "Misa-firimiz olun" dediler. Yaklaşık on
bin nüfuslu bu belediyede yaşayan 50 haneli Türk toplumundan söz
edeceğiz ama önce kömür işçileri-nin anısına saygıyla eski günleri
hatırlatalım. Blegny'deki ocağa indik,
gez-dik, gördük ve çok etkilendik. Bu yerlerde, bu koşullarda
çalışanların hiçbir zaman unutulmaması gerektiğini düşündük. Bu ziyaret
sayesin-de, kapanmış bir devrin öyküsünü tekrar yaşadık.