Vice
premier minister van Buitenlandse Zaken Abdullah Gül Vice premier
ministre ministre des Affaires étrangères “Les
Turcs qui sont arrivés en Belgique il y a 40 ans ont beaucoup contribué
à l'évolution de ce pays ainsi que de la Turquie et ce, pas seulement
en travaillant, mais aussi en s'intégrant et en s'efforçant de soutenir
les nouvelles générations sur le chemin de l'intégration. Leur point de
départ était souvent les mines ou les travaux lourds. Aujourd'hui, bien
qu'il soit difficile de faire un bilan, nous voyons des noms turcs même
au Parlement belge et dans les administrations communales. Il y a des
médecins, des professeurs d'université, des artistes, des policiers,
des architectes turcs issus de la communauté turque de Belgique. Il y a
de quoi en être fier. Le bilan est certainement positif mais on ne peut
oublier les efforts de ceux qui sont venus en Belgique dans les années
60, pour en arriver là. Je pense qu'il faut les saluer
respectueusement. Désormais, on parle de
quatrième génération. En Turquie et en Belgique, on corrige les
erreurs, on ne les né-glige plus. Nos amis belges font des efforts pour
mieux connaître les Turcs et les Belges d'origine turque. Il y a
des portes qui s'ouvrent, on se rapproche de plus en plus. Grâce aux
Turcs de Belgique, les relations de la Turquie avec ce pays deviennent
de plus en plus fructueuses. La Turquie est devenue le lieu de vacances
préféré des Belges. Nous devons beaucoup aux Turcs de Belgique pour
leurs efforts. Ils ne doivent pas se sentir étrangers en Belgique qui
est notre amie et alliée. Bientôt, avec l'entrée de la Turquie dans
l'Union européenne, nous nous retrouverons d'ailleurs sous le même
toit.” “De Turken die 40 jaar geleden naar
België vertrokken zijn, hebben er veel bijgedragen aan de evolutie van
het land alsook aan die van Turkije, en dat niet enkel al werkend, maar
ook door zich te integreren en de nieuwe generaties te onder-steunen op
hun integratietocht. Hun uitgangspunt was dikwijls de mijn of zwaar
werk. Vandaag de dag, hoewel het moeilijk is om een balans op te maken,
zien we zelfs Turkse namen in het Belgisch parlement en op
gemeentebesturen. Er zijn dokters, universiteitsprofessoren,
kunstenaars, politieagenten en architecten uit de Turkse gemeenschap in
België ontsproten. Er is dus genoeg om trots op te zijn. De balans is
zeker positief maar men mag de inspanningen niet vergeten van zij die
in de jaren 60 naar België gegaan zijn. Ik denk dat we hen met respect
moeten groeten. Wij spreken ondertussen al van
de vierde generatie. In Turkije alsook in België verbetert men fouten,
men verwaarloost ze niet meer. Onze Belgische vrienden doen
inspanningen om de Turken en Belgen van Turkse origine te leren kennen.
Deuren gaan open, men komt nader tot elkaar. Dankzij de Turken in
België worden de relaties met Turkije vruchtbaarder. Turkije is het
geprefereerde vakantieland geworden van de Belgen. Wij hebben veel te
danken aan de Turken van België. Ze hoeven zich geen buitenlanders te
voelen in België dat onze vriend en bondgenoot is. Binnenkort zullen we
ons, met de intrede van Turkije in de Europese Unie, allemaal onder
hetzelfde dak bevinden.” Elio Di Rupo “Ik zie
de Turkse aanwezigheid als de Italiaanse aanwezigheid. In de
mijnstreek, zijn er veel Turkse families. Deze mensen zijn naar hier
gekomen om te werken en hebben onze economie ondersteund. Dat is een
immigratie die zeer nuttig was voor ons land. En met de tijd is de
samenleving geëvolueerd. Vandaag zien we Turken in verschillende
functies. Er is een zeer belangrijke evolutie geweest en de relaties
met de Turkse gemeenschap verlopen zeer goed. Jullie hebben een
speciale geschiedenis en een gedrag verwant aan het onze. Sinds ik een
grote verantwoor-delijkheid draag, heb ik nooit iets gehoord van
moeilijkheden met de Turkse gemeenschap. Toen ik kind was, waren er al
Turken en sinds mijn kindertijd, heb ik nooit horen spreken over
problemen met hen, behalve als ze ons nu en dan verslaan in het
voetbal. Ik denk dat die 40 jaar relatief geslaagd zijn.”
“Je vois la présence turque comme la présence
italienne. Dans les borinages, il y a beaucoup de familles turques. Ces
gens sont venus pour travailler et ils ont soutenu notre économie.
C'est une immigration qui a été très utile au pays. Et puis, avec le
temps, la société a évolué, il y a eu des mélanges. Aujourd'hui on voit
les Turcs occuper des fonctions. Il y a eu une évolution extrêmement
importante et les relations avec la communauté turque se passent très
bien. Vous avez une histoire particulière et un comportement proche du
nôtre. Depuis que je suis un responsable de haut niveau, je n'ai jamais
entendu la moindre difficulté venant de la communauté turque. En fait,
quand j'étais gamin, il y avait déjà des Turcs et depuis mon enfance,
je n'ai jamais entendu parler de difficultés avec eux sauf quand ils
nous battent de temps en temps au football. Je pense que ces 40 années
sont relativement réussies.” Patrick Janssens
“Er moet nog veel gebeuren om de verschillende
buitenlandse gemeenschappen te leren kennen en om beter de verschillen
tussen die gemeenschappen te zien. De publieke opinie scheert iedereen
nog over dezelfde kam. Dat is jammer maar het is zo.
Ik ben verwonderd dat de Turken hier al 40
jaar zijn. Als men de sociale ongelijkheden ziet die er nu nog zijn bij
de Turken van de tweede, derde generaties, is er niets om trots op te
zijn. Dat is mijn eerste bedenking. Men trekt niet genoeg lessen uit de
geschiedenis. De 40ste verjaardag… Goed, we zullen dat vieren maar met
een bittere smaak… Ik spreek ook als Antwerpenaar.
De mensen die naar België gekomen zijn, alles
achterlatend, deden dat om hun levensomstandigheden te verbeteren
alsook die van hun kinderen. Wanneer men alle problemen op gebied van
onderwijs, werk ziet waarmee jonge Belgen van buitenlandse origine
geconfronteerd worden, kan ik me indenken dat hun ouders ontgoocheld
zijn. Zij hebben het beste van zichzelf gegeven in de fabrieken, de
mijnen, in de haven van Antwerpen, maar men heeft hun niet genoeg
kansen gegeven. Ik kan me voorstellen dat er veel zijn die zich vragen
stellen. Ik ben het sportief complex van
Turkspor gaan bezoeken in Antwerpen. Wat ik daar gezien heb is
schitterend. Ze verrichten schitterend werk op gebied van sport en
onderwijs. Zij geven ook mogelijkheden aan mensen van andere origines.
Ze hebben 23 ploegen. Chapeau ! Men ziet daar dat de Turkse gemeenschap
beter georganiseerd is, beter gestructureerd.
Ik vraag aan Turken en Belgen van Turkse origine om positief te
zijn en optimistisch zelfs als de balans van 40 jaar geen positieve
balans is. Het is een strijd die we samen zullen
strijden. Neem jullie verantwoordelijkheid, gebruik jullie rechten,
maar verwacht niet dat alles uit de lucht komt gevallen. Help ons de
samenleving te verbeteren.” “Il y a encore un grand
travail à faire pour mieux connaître les différentes communautés
étrangères et pour mieux voir les différences entre celles-ci.
L'opinion publique met encore tout le monde dans le même sac. C'est
dommage mais c'est le cas.
Je suis étonné que les Turcs soient là depuis
40 ans déjà. Quand on voit les inéga-lités sociales que nous avons
encore aujourd'hui au niveau des immigrés turcs des deuxième, troisième
générations, il n'y a pas de quoi en être fier. C'est ma première
réflexion. On ne tire pas suffisamment de leçon de l'histoire. Le 40
ème anniversaire… D'accord, on va le fêter mais avec un goût
amer… Je parle en tant qu'Anversois aussi. Les
gens qui sont venus en Belgique, en laissant tout derrière eux, on fait
cela pour améliorer leurs conditions de vie ainsi que celles de leurs
enfants. Quand on voit tous les problèmes d'enseignement et d'emploi
que rencontrent les jeunes Belges d'origines étrangères, je peux
imaginer que leurs parents sont déçus. Ils ont donné le meilleur
d'eux-mêmes dans les usines, dans les mines, dans le port d'Anvers mais
on ne leur a pas présenté assez d'opportunités. Je imagine qu'il y en a
beaucoup qui s'interrogeent. J’ai visité le
complexe sportif de Turkspor à Anvers. Ce que j'ai vu était
impressionnant. Ils font un travail de sport et d'éducation magnifique.
Ils donnent l'opportunité à des gens d'autres origines aussi. Ils ont
23 équipes. Chapeau! On voit là que la communauté turque est
mieux structurée, mieux organisée. Je demande
aux Turcs et aux Belges d'origine turque d'être positifs et optimistes
même si le bilan de 40 ans n'est certainement pas un bilan positif.
C'est une bataille qu'on va mener ensemble. Prenez vos
responsabi-lités, utilisez vos droits mais n'attendez pas que tout vous
tombe du ciel. Aidez-nous à améliorer la société.”