Base [ Anadolu 1 2 3 4 5 6 7 8 9 .. ]



Base [ Anadolu 1 2 3 4 5 6 7 8 9 .. ]


     Le président de la République turque, M. Ahmet Necdet Sezer est un homme issu du peuple. Juriste, il est très attaché aux valeurs démocratiques et laïques de la république. La rédactrice en chef d'Anadolu a eu le privilège d'être reçue par le président à Ankara et elle a pris note de ses messages, en toute convivialité, devant une tasse de thé. Ces notes et ces messages ont été longuement publiés et transmis dans notre dernière édition en langue turque.      A propos des 40 ans de présence turque en Belgique, le président Sezer accorde une confiance sans faille aux Turcs et aux Belges. Il souligne la réussite d'intégration des gens qui, à la recherche d'un meilleur avenir, ont quitté leur terres pour se rendre dans un pays dont la langue, la culture, les coutumes et religions étaient différentes. Il insiste sur l'importance de la culture, de la solidarité, de l'intégration et du respect entre les communautés. Il note que la présence respectée et appréciée des Turcs a permis le rapprochement de deux pays et de deux peuples. Il rappelle que les Turcs ne sont plus de passage en Belgique, ils font partie de ce pays et de son peuple, notamment en obtenant la nationalité belge, ce qui facilite l'intégration sociale, politique, culturelle…     Un autre point sur lequel le président Sezer insiste : l'éducation. Il demande que les enfants et les jeunes entrent complètement dans le système éducatif belge dès l'école maternelle afin de recevoir une éducation solide, moderne et contemporaine. Il conseille de profiter le plus possible de ce système d'éducation pour apprendre notamment les langues et pour obtenir les capacités nécessaires pour servir la Belgique mais aussi la Turquie.     Le président est très sensible aux conditions des femmes. Il souligne le rôle et la participation de la femme à tous les domaines de la vie et il rappelle les responsabilités des mères dont dépend la réussite des générations futures.      Le président Sezer note  que la Belgique est un pays ouvert au dialogue, notamment avec les organisations non gouvernementales et que la communauté turque peut se faire entendre par la voix de ses ONG.     Le président nous autorise à  transmettre ses messages d'amitié à tous.      De president van de Turkse Republiek, Dhr. Ahmet Necdet Sezer is een man van het volk. Als jurist is hij erg gehecht aan de democratische en seculiere waarden van de republiek. De hoofd-redactrice van Anadolu heeft het voorrecht gehad ontvangen te worden door de president in Ankara en ze heeft zijn boodschap genoteerd, in een ontspannen sfeer, bij een kopje thee. Deze nota's en boodschappen zijn verschenen in het Turks in onze laatste editie.
     Naar aanleiding van 40 jaar Turkse aanwezigheid in België, stelt president Sezer een groot vertrouwen in de Turken en de Belgen. Hij onderstreept het succes van de integratie van mensen die, op zoek naar een betere toekomst, hun land verlaten hebben om zich naar een land te begeven waar de taal, cultuur, gewoonten en godsdiensten anders zijn. Hij legt de nadruk op het belang van de cultuur, de solidariteit, de integratie en het respect tussen de gemeenschappen. Hij zegt dat de gerespecteerde en geapprecieerde aanwezigheid van de Turken een toenadering tussen de twee landen en de twee volken mogelijk heeft gemaakt. Hij herinnert eraan dat de Turken geen passanten meer zijn in België, dat ze deel uitmaken van het land, zijn volk, namelijk door de Belgische nationaliteit te verwerven, wat de sociale, culturele, politieke integratie vergemakkelijkt…     Een ander punt dat president Sezer benadrukt is het onderwijs. Hij vraagt dat de kinderen en jongeren helemaal opgaan in het Belgische onderwijssysteem vanaf de kleuterschool zodat ze een stevige, moderne opvoeding kunnen genieten. Hij raadt aan maximaal te profiteren van het onderwijssysteem  om zo talen te leren en de nodige capaciteiten te verwerven om België alsook Turkije te dienen.     De president is ook zeer gevoelig voor de positie van de vrouw. Hij onderstreept de rol en de deelname van de vrouw aan alle domeinen van het leven en hij herinnert aan de verantwoordelijkheden van moeders want van hen hangt het succes van volgende generaties af.      President Sezer stelt dat België een land is dat openstaat voor dialoog, namelijk met de NGO's en dat de Turkse gemeenschap zich kan laten horen door middel van haar NGO's.     De president laat ons toe zijn boodschap van vriendschap aan u allen over te maken. Louis Michel      “L'histoire de l'immigration en Belgique, c'est notre histoire à tous depuis la seconde guerre mondiale. Elle trouve sa source dans l'effort de reconstruction nationale qui dépendait largement de  "la bataille du charbon" et donc de la nécessité de recruter des travailleurs venant d'abord d'Italie, puis d'Espagne, de Grèce, et de Turquie en 1963 et enfin, du Maroc, de Tunisie, d'Algérie et de Yougoslavie.
     40 ans d'histoire de l'immigration turque, c'est plus qu'une génération qui aura connu successivement des années de prospérité et des années de crise, des années d'ouverture et des années de repli. C'est aussi cette formidable richesse du métissage, des politiques d'intégration, de cohabitation ou d'insertion, c'est le rajeunissement de la population belge, la diversification de notre société et sa mosaïque culturelle, c'est un mélange de couleurs et de saveurs propres aux grandes villes...”     “De geschiedenis van de immigratie in België, is ons aller geschiedenis sinds de Tweede Wereldoorlog. Ze vindt haar oorsprong in de nationale heropbouwinspanning die grotendeels afhing van de noodzaak om arbeiders te recruteren uit eerst Italië, daarna Spanje, Griekenland, en Turkije in 1963 en later uit Marokko, Tunesië, Algerije en Joegoslavië.      40 jaar geschiedenis van de Turkse immigratie, dat is meer dan een generatie die jaren van welvaart gevolgd door jaren van crisis gekend zal hebben, jaren van openheid en jaren van teruggetrokkenheid. Het is ook die formidabele rijkdom van rassenvermenging, integratiebeleid, samenwonen of integreren, het is ook de verjonging van de Belgische bevolking, de diversifiëring van onze samenleving en haar culturele mozaïek, het is een mengeling van kleuren en smaken eigen aan grote steden...”