De
laatste maanden heeft de Turkse gemeenschap zich meer en meer
opengesteld en zich betrokken in het democratisch proces van ons land,
namelijk bij de laatste gemeentever-kiezingen. De inzet is dus
belangrijk. Dat is de reden waarom ik met plezier de vraag gesteld door
de Heer Halis Kökten, gemeenteraadslid in Sint-Joost-ten-Node,
onderschrijf…" Het was een goed initiatief. De
Koning en Koningin zijn naar Klein Anatolië gekomen. Ziehier wat de
ini-tiatiefnemer van het evenement, de Heer Kökten ervan denkt:
"Na 40 jaar aanwezigheid in België, constateren wij
een echte integratiebereidheid vanwege de Turkse gemeenschap. Het
is de eerste keer in 40 jaar dat we in zo'n grote getale en met zoveel
enthousiasme gemobiliseerd hebben om deel te nemen aan het bezoek van
de koninklijke fa-milie. Op 5 september 2002 hebben meer dan 8.000
mensen zich verzameld langs de Haachtsesteenweg om er onze
vorsten te ontvangen... Wij herinneren ons ook de overleden koning
Boudewijn die zich terplaatste begaf na de brand van 1982 in
Sint-Joost-ten-Node en daar het verdriet van de Turkse families
over hun 16 doden deelde. Deze eve-nementen tonen aan hoe de Turkse
bevolking zin heeft zich te integreren en een volwaardig burgerschap op
zich te nemen en deel te nemen aan het actief leven in België. Ik dank
onze vorsten voor hun bezoek dat dit gevoel in onze gemeenschap
versterkt heeft.” Wij hebben in "Anadolu"
een open brief gepubliceerd in het Frans met de volgende boodschap :
Bedankt Zijne Majesteit Koning der Belgen en
Mevrouw de Koningin, om naar Klein Anatolië gekomen te zijn. Het was
zeer sympathiek ! Uw bezoek was de gelegenheid
om u te laten zien dat we erg actief zijn de laatste jaren op de weg
naar integratie. We hebben (eindelijk) bepaalde
zaken begrepen waarover onze Belgische vrienden het (eindelijk) eens
zijn met ons : Ons geluk, ons welzijn, ons
gemeenschappelijk slagen gaat langs de integratie (en niet langs de
assimilatie). Ons burgemeesters zeggen ons "leer goed Turks, uw
moedertaal, om beter Frans of Nederlands te leren. Verwijder u niet te
veel van uw cultuur, om er ons mee te verrijken en om haar beter met
ons te delen". We hebben uiteindelijk het
belang van de dialoog begrepen. We leren van langsom meer en wij zijn
verheugd te zien dat de Belgen meer sociologisch onderzoek doen om ons
beter te leren kennen en bovenal ons beter te kunnen situeren ten
opzichte van de anderen. Dertig jaar geleden
hadden we een twaalftal studenten op de universiteiten van België.
Vandaag de dag zijn dat er honderden en binnenkort zullen het er
duizenden zijn. Aangezien onze houding t.o.v. het onderwijs met de tijd
evolueert en dat dankzij de goede resultaten van onze
integratieinspanningen. Als dan velen onder ons
voor de Belgische nationaliteit kiezen, zal het ook zijn om meer
betrokken te zijn in het democratisch proces van ons tweede vaderland
dat België is en waarvan de democratische waarden, de vlag, de eenheid,
de welvaart belangrijk zijn voor ons... De
zaken evolueren gunstig. Er zijn verkozenen van Turkse origine in de
Belgische Senaat; in de gemeentera-den en schepencolleges. Maar wist u
dat er binnenkort verkozenen van Belgische origine in de Turkse
Nationale Assemblee zullen zitten? Hebt u gemerkt dat er meer en meer
Belgische migranten in Turkije zijn? Wist u dat er Belgen zijn die een
officiële aanvraag doen om de Turkse nationaliteit te bekomen om zich
zo beter te integreren en beter deel te nemen aan de democratische
evolutie van het land? Is dat niet "leuk"? U
hebt zeker ook de aanwezigheid van tientallen politieagenten, van
Turkse origine opgemerkt. Het zijn onze kinderen, maar ook de uwe :
dokters, professors, journalisten, soldaten, politici, schepenen,
brandweerlui, kunstenaars, arbeiders… Ze zijn er.. om ons allen te
dienen. Het gaat van langsom beter. Het is waar
dat we problemen hebben : onveiligheid, werkloosheid,
integrisme, terrorisme, discriminatie… maar dat zijn gemeenschappelijke
problemen van migranten en Belgen en we moeten samenwerken om ze te
bestrijden. Bedankt om gekomen te zijn, Zijne
Majesteit de Koning en Mevrouw de Koningin. We zijn hier sinds 40 jaar.
Voor de eerste keer hebben we elkaar van dichtbij gezien. We hebben
misschien de buiging nog niet onder de knie, maar het heeft ons deugd
gedaan. Het geeft moed te weten dat u naar ons luistert. Sedert uw
bezoek voelen wij ons beter, we voelen ons meer geïntegreerd, we voelen
ons meer "Belg".
[ 
..
30
31 32 33 34 35 36 37
38
39 .. ] 
