Ambassadeur
Oğuz Demiralp ü Mijnheer de Ambassadeur, wij
richten ons met onze vragen tot u "in de hoop dat u ons op een zo
weinig diplomatiek mogelijke manier zou antwoorden". Want we zijn van
mening dat er teveel "verzwegen" wordt wanneer het over de verhouding
Turkije - EU gaat. Het is evident dat we onze mening verkondigen en we
maken deel uit van de groep "pro-Europa" die ontgoocheld is.
Ontgoocheld in Brussel, ontgoocheld in Ankara…Hoe is het mogelijk dat
de regering van Ankara zegt dat ze tevreden is met de resultaten van de
top van Kopenhagen, als men het begin van de
toetredingsonderhandelingen uitstelt?ü Als ik
geen diplomaat geweest was die Turkije vertegenwoordigde, zou u me deze
vragen niet gesteld hebben. Ik kan er dus enkel als diplomaat op
antwoorden.
De Turkse regering heeft nooit beweerd dat ze
tevreden was met de resultaten van de top van Kopenhagen. Integendeel
zelfs, ze heeft duidelijk verklaard dat de beslissing van de Raad geen
adequaat antwoord was op de daadkracht van de regering om het
hervormingsproces verder te zetten. Turkije is
erkend geworden als kandidaat lidstaat door de beslissing van de top
van Helsinki in december 1999. De beslissing werd bevestigd door de top
van Kopenhagen vorig jaar. Volgens de bepalingen van dit kader, zullen,
als de Europese Commissie in zijn jaarlijks rapport over Turkije
besluit dat de criteria van Kopenhagen vervuld zijn door dat land, de
toetredingsonderhandelingen binnen de kortste keren van start gaan. Ons
objectief is de onderhandelingen aan te vatten begin
2005.ü Hoe staat het met de langverwachte
hervormingen?ü De hervormingsronde in Turkije
gaat zonder onderbreking door. De pakketten wetgevende amendementen die
aangenomen zijn in augustus en november vorig jaar zullen binnenkort
gevolgd worden door een nieuwe golf
hervormingen. Volgens het "6de pakket
hervormingen" dat binnenkort besproken zal worden in de Grote Nationale
Assemblee van Turkije, zullen negen verschillende wetten aangepast
worden, onder andere de kieswet, de wet over de politieke partijen, de
wetten over de audiovisuele sector en de intellectuele eigendom, de wet
over de strijd tegen het terrorisme, de wet op de stichtingen, de
urbanisatiewet, de strafwet, en de wet over de
volkstelling. Deze veranderingen die uitgewerkt
werden in het licht van het document over hettoetredingspartnerschap
opgesteld door de Commissie twee maanden geleden, bevatten belangrijke
voorstellen op het gebied van de mensenrechten en de individuele
vrijheden waaronder onder andere de lokale talen, de mogelijkheid voor
buitenlandse stichtingen om onroerende goederen te verwerven, de
afschaffing van artikel 8 van de wet op het terrorisme,
etc.ü Turkije heeft de berichten van Kopenhagen
over Cyprus verworpen. Men krijgt de indruk dat slechts weinigen de
origine en de diepte van de problemen rond Cyprus kennen. De Franse
president Jacques Chirac zegt dat de EU niet de intentie heeft "het
probleem in te voeren". Langs de andere kant doet de Commissie aan een
soort van chantage als ze zegt dat als de Grieks-Cyprioten in de EU
binnenkomen zonder dat het probleem opgelost is, er geen sprake zal
zijn van het aanvatten van de toetredingsonderhandelingen met Turkije.
Wat zal er gebeuren?ü Ik deel uw indruk
betreffende het kennisniveau van de Europese milieus wat Cyprus
betreft. Ik begroet ook de politieke wijsheid van Dhr. Chirac, die zijn
ongerustheid betreffende de "invoering van een probleem" in de Europese
Unie, uitdrukte. Rekening houdend met het feit dat er ons nog een jaar
rest tot mei 2004 en dat de Turkse Republiek van Noord-Cyprus zijn
pogingen verderzet om een billijke en duurzame oplossing te vinden voor
Cyprus, hopen we dat de Europese Unie en de Grieks Cyprioten op een
verantwoorde manier zullen handelen en dat de profetie van Dhr. Chirac
zich niet vervult. Wat de pogingen betreft om
een link te leggen tussen het begin van de toetredingsonderhandelingen
van Turkije en de oplossing van het probleem Cyprus, moet ik simpelweg
herhalen dat ze niet gefundeerd zijn. Volgens de beslissing van de Top
van Kopenhagen, is Turkije een kandidaat lid dat voorbestemd is om tot
de Unie toe te treden op basis van de criteria die gelden voor alle
kandidaat lidstaten. Een discriminerende aanpak jegens Turkije is niet
legitiem noch aanvaardbaar. Zoals u weet, maakt de Cypriotische kwestie
geen deel uit van de politieke criteria, maar van de versterkte
politieke dialoog. Als de regels van dit goed opgestelde raamwerk door
onze vrienden van de EU niet gerespecteerd worden, zullen deze laatste
vooral in tegenspraak zijn met hun eigen principes en
overtuigingen.ü Er zijn momenten dat we onze
oren niet geloven…Enkele maanden geleden bewees Valery Giscard
d'Estaing dat hij serieus veroudert als hij zei dat de toetreding van
Turkije het einde van de EU zou betekenen. Enkele weken geleden, raadde
een Nederlands europarlementslid, Arie Oostlander, Ankara aan om het
kemalisme en het laïcisme op te geven. Hij werd eveneens op het matje
geroepen door de zijnen. Daarna zagen we tijdens de Irakcrisis dat
Turkije niet helemaal begrepen werd door haar Europese bondgenoten. U
zal zeker zeggen dat de zaken mettertijd opgelost zullen geraken maar
er bestaat een gebrek aan dialoog en aan begrip tussen Turkije en
West-Europa. Wat moeten we doen?ü Ik moet eerst
preciseren dat Dhr. Giscard d'Estaing gezegd heeft dat zijn woorden
door de pers slecht geïnterpreteerd werden. Zelfs als dat niet het
geval was, erkennen we dat zijn woorden een leven-dige reactie
opgeroepen hebben in de betrokken milieus en dat hij praktisch geen
steun gekregen heeft binnen de Europese politieke gemeenschap. Zelfs
zijn vice-voorzitter, Dhr. Dehaene, heeft zich tegen de mening van Dhr.
Giscard d'Estaing uitgesproken. Wat betreft het
rapport van Dhr. Oostlander, u hebt ook gezien hoe hij bekritiseerd en
gecorrigeerd werd door het Europees Parlement via een record aantal
amendementen. Inzake de perceptie van het Turks
beleid in de Irakcrisis, is het duidelijk dat de UE zelf verdeeld was
over dat onderwerp. Laten we duidelijk zijn.
Men kan niet spreken over een homogene of monopolitieke Europese Unie
die goede of slechte intenties heeft voor Turkije. We weten zeer goed
dat bepaalde politieke milieus binnen de EU campagne voeren tegen de
toetreding van Turkije en niet-gefundeerde argumenten aanbrengen voor
de niet-toetreding van Turkije. Wat ze er ook over zeggen, Turkije
maakt deel uit van Europa. Ze maakt deel uit van Europa op historisch,
cultureel en geografisch vlak. In dit deel van de wereld, coëxisteren
de Turken en andere Europese volkeren al sedert eeuwen. Zelfs al maakt
Turkije nog geen deel uit van de Europese Unie, het feit dat Turkije
tot Europa behoort, is een realiteit die niet kan in vraag gesteld
worden. De relaties tussen Turkije en de Europese Unie zijn erg
ver ontwikkeld, vooral sedert het in werking stellen van de
douane-unie. De toetreding van Turkije tot de EU zal een natuurlijke
stap zijn in zijn integratieproces met de rest van Europa. Het is een
proces dat Turkije doorvoert sinds de stichting van de moderne,
seculiere Republiek door Atatürk. Langs de
andere kant missen degenen die denken dat de Europese Unie geen nood
heeft aan de inbreng van Turkije om de uitdagingen van de 21ste eeuw
aan te kunnen, strategische visie.ü We zijn
hier niet om een pessimistisch beeld te schetsen. Als er al reden is om
pessimistisch te zijn, dan zou het eerder over de toekomst van de Unie
zelf zijn, dan over de toekomst van de relaties Turkije -EU. Maar u
lijkt altijd redelijk optimistisch te zijn. Wat zijn daar de redenen
voor?ü Ik denk bovenal aan de noodzaak zich niet door zijn gevoelens te
laten meedrijven. Dat is de gouden regel van het professionalisme die
van toepassing is op alle beroepen. Mijn acties zijn dus gedirigeerd
door mijn opdracht en niet door mijn gevoelens. We hebben een goed
gedefinieerd objectief dat erin bestaat de onderhandelingen met de
Europese Unie aan te vatten in de kortst mogelijke tijdsspanne. We
werken eraan.q
[ 
..
30
31 32 33 34 35 36 37
38
39
.. ] 
