Een Turk
van Belgische origine…Un Turc d'origine belge... Daniel Dumoulin Aslan
Yıldırım Er zijn duizenden Europeanen die Turk
worden door middel van natura-lisatie. Veel Duitsers maar ook Belgen.
Daniel Dumoulin, een directeur van een
bankkantoor in België verkoos Turk te worden. Hij heeft de naam Aslan
Yildirim aangenomen (Aslan = leeuw; Yildirim = bliksemschicht). Hij is
47 jaar. Sedert jaren draagt hij een rozet van Atatürk. Hij is kemalist
en is er fier op. Een boek geschreven in het Turks dat "Ideeën van
Atatürk" heet, is van zijn hand. Zijn tweede boek in het Turks en haar
vertaling in het Frans verschijnen binnenkort : "Gallipoli : la fuite
des Géants". Men zou honderden vragen kunnen
stellen aan zo'n man maar we proberen ons te beperken :
"Sedert wanneer interesseert u zich voor
Turkije en waarom?" "Mijn ouders reisden veel
en gingen vooral naar Turkije. Ikzelf ben een geschiedenisliefhebber.
Ik ben natuurlijk in Turkije aanbeland want het is eigenlijk een beetje
daar dat de geschiedenis begint. Tijdens een van mijn reizen naar
Izmir, kwam ik in een hotel terecht waarvan de directeur in België
geboren was. Van daaruit ben ik mensen beginnen ontmoeten, ik ben
vrienden beginnen maken zonder wie dit alles niet mogelijk zou zijn
geweest. Ik heb een huis laten bouwen op het eiland Cunda, in Ayvalik.
Men kan stellen dat het omgekeerde immigratie was. Ik bevond me in
Turkije waar de taal, de cultuur en de godsdienst me weinig bekend
waren. Vanuit sociaal oogpunt, beantwoordde Turkije aan het idee dat ik
had van de maatschappij daar. Ik voel me er zeer goed. Er is een soort
nationalisme dat niet extreem is en dat ik
apprecieer". Maar, is het makkelijk om de
Turkse nationaliteit te verkrijgen? Antwoord :
"Paradoxaal genoeg zo gemakkelijk als het is om de Belgische
nationaliteit te bekomen, zo moeilijk is het om de Turkse nationaliteit
te bekomen. Ik heb taalexamens moeten afleggen en een medisch examen
voor commissies. Ik had schrik dat ik niet zou slagen voor de examens.
Ik heb lessen Turks ge-volgd in Brussel. Ik heb Turkse vrienden die
enkel Turks spreken. En men vraagt ook om van naam te veranderen, wat
ik ook gedaan heb. Dat stoort me niet. Men engageert zich niet
gedeeltelijk… Ik denk dat België wat veeleisender moet zijn, wanneer ze
de nationaliteit toekent aan iemand. Het is een kwes-tie van
wilskracht. In Turkije is men strikt wanneer het gaat over het
toekennen van nationaliteit en ik denk dat dat een goede zaak is, men
sluit misbruik uit. Het is een keuze. Nu ben ik langs twee kanten
geïmmigreerd. Wanneer ik in België ben, ben ik niet meer helemaal
thuis; wanneer ik in Turkije ben, ben ik nog niet helemaal thuis. Ik
weet zeer goed dat, (zelfs als ik het zou willen), ik nooit helemaal
Turk zal zijn en dat ik me nooit totaal van België zal kunnen losmaken.
Ik heb mijn wortels hier…" Het gaat om
nationaliteit, dat is inderdaad niet simpel :
"België accepteert niet dat men "vrijwillig" voor een andere
nationaliteit kiest. Men kan de dubbele nationaliteit verkrijgen door
een huwelijk, een geboorte, etc. maar als men vrijwillig een andere
nationaliteit verkiest, ver-liest men de Belgische nationaliteit. Maar
de regeringen proberen dit probleem te verhelpen. Op een gegeven moment
heeft men me aangeraden Turk te worden door een huwelijk om zo de
dubbele nationaliteit te verkrijgen maar ik heb geantwoord dat ik dat
moeilijk aan mijn vrouw zou kunnen uitleggen!"
Vraag : "Als u de Belgische nationaliteit verliest, dan moet u dus een
visum aanvragen om naar België te gaan?"
Antwoord : "Als het nodig is, ja. Maar men is in zekere zin verplicht
mijn Belgische nationaliteit te behouden. Ik ben gehuwd met een
Belgische en heb een kind, dat ook Belg is. Ik kan dus eventueel de
Belgische nationaliteit aanvragen als Turk en dan heb ik de dubbele
nationaliteit…" Op het ogenblik gaat Daniel
Dumoulin elke drie maanden naar Turkije. Hij heeft er zijn huis en
zelfs een kleine handelszaak. Hij ziet zijn toekomst in het land en hij
zegt dat hij nog veel te doen heeft. Hij denkt dat Turkije openstaat
voor "anderen" : "Het is een land dat openstaat voor
iedereen. De mensen zijn er gastvrij, dat ligt in hun natuur. Ze hebben
respect voor andere godsdiensten, andere filosofieën. Ik heb een vriend
die vijf maal per dag naar de moskee gaat en hij is niet gegeneerd om
mijn vriend te zijn. Ikzelf ben seculier. In België heeft men geen goed
beeld van Turkije. Men kent het land niet goed. Men heeft het beeld
voor ogen van de propagandafilm "Midnight Express". Men heeft het beeld
voor ogen van de vermeende Armeense genocide. Men heeft het beeld voor
ogen dat de anti-Turkse lobby's geven over Turkije. Het is een beetje
onze schuld, van de Turken, dat we niet meer doen om ons beter bekend
te maken. Turkije lijdt onder een tekort aan beeld-
vorming." "Voor mij is Turkije een ideaal",
zegt Dumoulin en hij voegt eraan toe : "Het zijn de Turken die me van
Turkije doen houden hebben. Het is de Turkse natie die indruk op me
maakt. De Turkse waarden bevallen me. De gastvrijheid, de vriendschap,
de eerlijkheid… Ik ben geen Turk geworden voor de Turkse zon zoals zo
velen… Turkije is een jonge democratie. Een historisch, cultureel,
godsdienstig kruispunt. Weinig mensen in West-Europa begrijpen de rol
van het leger. Zonder leger zou Turkije niet zijn wat het nu is. Het is
moeilijk uit te leggen. Turkije heeft zijn werkelijkheden die de mensen
niet kennen… Het is dikwijls gevaarlijk zich het voor te stellen zonder
het te kennen". "Maar zijn er geen zaken die u
enerveren in Turkije?" "Ja, maar niet meer dan
in België. In het begin maakte ik me boos over bepaalde zaken. Dan
bekeken de Turken me alsof ik gek was. Ik heb geleerd me niet op te
winden. Vooral wanneer ik mijn huis liet bouwen, waren er genoeg
zaken om me over op te winden. Maar men wordt een beetje filosofischer
als men Turk wordt…" Een laatste vraag : "Wat
denkt een Turk van Belgische origine over de Turkse kandidatuur voor de
EU?" "De West-Europeanen moeten zien en
begrijpen dat we niet op onze knieën zullen vallen voor hen om lid te
mogen worden. Turkije heeft een enorm potentieel. Ze is de toekomst van
Europa. Als er mensen zijn die dat niet begrijpen, dan is dat jammer
voor hen. Er zijn nog genoeg alternatieven voor ons…"