Een bepaalde visie op architectuur: �het idealistische realisme� [ Anadolu .. 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 .. ]



Een bepaalde visie op architectuur: �het idealistische realisme� [ Anadolu .. 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 .. ]


Een Turk van Belgische origine…Un Turc d'origine belge... Daniel Dumoulin Aslan Yıldırım      Er zijn duizenden Europeanen die Turk worden door middel van natura-lisatie. Veel Duitsers maar ook Belgen.
     Daniel Dumoulin, een directeur van een bankkantoor in België verkoos Turk te worden. Hij heeft de naam Aslan Yildirim aangenomen (Aslan = leeuw; Yildirim = bliksemschicht). Hij is 47 jaar. Sedert jaren draagt hij een rozet van Atatürk. Hij is kemalist en is er fier op. Een boek geschreven in het Turks dat "Ideeën van Atatürk" heet, is van zijn hand. Zijn tweede boek in het Turks en haar vertaling in het Frans verschijnen binnenkort : "Gallipoli : la fuite des Géants".     Men zou honderden vragen kunnen stellen aan zo'n man maar we proberen ons te beperken :      "Sedert wanneer interesseert u zich voor Turkije en waarom?"     "Mijn ouders reisden veel en gingen vooral naar Turkije. Ikzelf ben een geschiedenisliefhebber. Ik ben natuurlijk in Turkije aanbeland want het is eigenlijk een beetje daar dat de geschiedenis begint. Tijdens een van mijn reizen naar Izmir, kwam ik in een hotel terecht waarvan de directeur in België geboren was. Van daaruit ben ik mensen beginnen ontmoeten, ik ben vrienden beginnen maken zonder wie dit alles niet mogelijk zou zijn geweest. Ik heb een huis laten bouwen op het eiland Cunda, in Ayvalik. Men kan stellen dat het omgekeerde immigratie was. Ik bevond me in Turkije waar de taal, de cultuur en de godsdienst me weinig bekend waren. Vanuit sociaal oogpunt, beantwoordde Turkije aan het idee dat ik had van de maatschappij daar. Ik voel me er zeer goed. Er is een soort nationalisme dat niet extreem is en dat ik apprecieer".     Maar, is het makkelijk om de Turkse nationaliteit te verkrijgen? Antwoord :     "Paradoxaal genoeg zo gemakkelijk als het is om de Belgische nationaliteit te bekomen, zo moeilijk is het om de Turkse nationaliteit te bekomen. Ik heb taalexamens moeten afleggen en een medisch examen voor commissies. Ik had schrik dat ik niet zou slagen voor de examens. Ik heb lessen Turks ge-volgd in Brussel. Ik heb Turkse vrienden die enkel Turks spreken. En men vraagt ook om van naam te veranderen, wat ik ook gedaan heb. Dat stoort me niet. Men engageert zich niet gedeeltelijk… Ik denk dat België wat veeleisender moet zijn, wanneer ze de nationaliteit toekent aan iemand. Het is een kwes-tie van wilskracht. In Turkije is men strikt wanneer het gaat over het toekennen van nationaliteit en ik denk dat dat een goede zaak is, men sluit misbruik uit. Het is een keuze. Nu ben ik langs twee kanten geïmmigreerd. Wanneer ik in België ben, ben ik niet meer helemaal thuis; wanneer ik in Turkije ben, ben ik nog niet helemaal thuis. Ik weet zeer goed dat, (zelfs als ik het zou willen), ik nooit helemaal Turk zal zijn en dat ik me nooit totaal van België zal kunnen losmaken. Ik heb mijn wortels hier…"     Het gaat om nationaliteit, dat is inderdaad niet simpel :     "België accepteert niet dat men "vrijwillig" voor een andere nationaliteit kiest. Men kan de dubbele nationaliteit verkrijgen door een huwelijk, een geboorte, etc. maar als men vrijwillig een andere nationaliteit verkiest, ver-liest men de Belgische nationaliteit. Maar de regeringen proberen dit probleem te verhelpen. Op een gegeven moment heeft men me aangeraden Turk te worden door een huwelijk om zo de dubbele nationaliteit te verkrijgen maar ik heb geantwoord dat ik dat moeilijk aan mijn vrouw zou kunnen uitleggen!"     Vraag : "Als u de Belgische nationaliteit verliest, dan moet u dus een visum aanvragen om naar België te gaan?"     Antwoord : "Als het nodig is, ja. Maar men is in zekere zin verplicht mijn Belgische nationaliteit te behouden. Ik ben gehuwd met een Belgische en heb een kind, dat ook Belg is. Ik kan dus eventueel de Belgische nationaliteit aanvragen als Turk en dan heb ik de dubbele nationaliteit…"     Op het ogenblik gaat Daniel Dumoulin elke drie maanden naar Turkije. Hij heeft er zijn huis en zelfs een kleine handelszaak. Hij ziet zijn toekomst in het land en hij zegt dat hij nog veel te doen heeft. Hij denkt dat Turkije openstaat voor "anderen" :     "Het is een land dat openstaat voor iedereen. De mensen zijn er gastvrij, dat ligt in hun natuur. Ze hebben respect voor andere godsdiensten, andere filosofieën. Ik heb een vriend die vijf maal per dag naar de moskee gaat en hij is niet gegeneerd om mijn vriend te zijn. Ikzelf ben seculier. In België heeft men geen goed beeld van Turkije. Men kent het land niet goed. Men heeft het beeld voor ogen van de propagandafilm "Midnight Express". Men heeft het beeld voor ogen van de vermeende Armeense genocide. Men heeft het beeld voor ogen dat de anti-Turkse lobby's geven over Turkije. Het is een beetje onze schuld, van de Turken, dat we niet meer doen om ons beter bekend te maken. Turkije lijdt onder een tekort aan beeld-
vorming."     "Voor mij is Turkije een ideaal", zegt Dumoulin en hij voegt eraan toe : "Het zijn de Turken die me van Turkije doen houden hebben. Het is de Turkse natie die indruk op me maakt. De Turkse waarden bevallen me. De gastvrijheid, de vriendschap, de eerlijkheid… Ik ben geen Turk geworden voor de Turkse zon zoals zo velen… Turkije is een jonge democratie. Een historisch, cultureel, godsdienstig kruispunt. Weinig mensen in West-Europa begrijpen de rol van het leger. Zonder leger zou Turkije niet zijn wat het nu is. Het is moeilijk uit te leggen. Turkije heeft zijn werkelijkheden die de mensen niet kennen… Het is dikwijls gevaarlijk zich het voor te stellen zonder het te kennen".    "Maar zijn er geen zaken die u enerveren in Turkije?"     "Ja, maar niet meer dan in België. In het begin maakte ik me boos over bepaalde zaken. Dan bekeken de Turken me alsof ik gek was. Ik heb geleerd me niet op te winden. Vooral wanneer ik mijn huis liet bouwen,  waren er genoeg zaken om me over op te winden. Maar men wordt een beetje filosofischer als men Turk wordt…"     Een laatste vraag : "Wat denkt een Turk van Belgische origine over de Turkse kandidatuur voor de EU?"     "De West-Europeanen moeten zien en begrijpen dat we niet op onze knieën zullen vallen voor hen om lid te mogen worden. Turkije heeft een enorm potentieel. Ze is de toekomst van Europa. Als er mensen zijn die dat niet begrijpen, dan is dat jammer voor hen. Er zijn nog genoeg alternatieven voor ons…"